Bu yazıyı 11 eylül de yazmışım Hindistan' a geldikten bir hafta sonra buldum. Şimdi eklemek istedim, İnsanın kendi kendini analizi için çok güzel dipnotlar:
'11 Eylül 2008 PERŞEMBE
Yine yollardayım….
Artık ne sebepler önemli, ne de zaman bizim için bir ölçü! Yılları öyle ucuzca tüketiyoruz ki bazen ben bile inanamıyorum. Yan yana olma şansımızı elimizin tersiyle tepme lüksüne sahip miyiz dünden beri çıktığım bu uzun yolda cevabını aradım köşelerde… Yıllardır çektiğimizin adı ne peki?? Yoksa tarihi yeniden mi yazıyoruz.. Kendimizi kayıplarda uzaklarda mı buldum yada bizim yaşadığımız aşktan ziyade hasret miydi..
Tek farkettiğim bu aşkta hep imkansızı zorladık. Artık normal yaşam diye bir kavramı lügatımızdan çıkardık mı? O kadar çok soru var ki kafamı dolduran ne Hindistan a olan sevgimi nede yeniden doğacak bu aşka nasıl bir gelecek hazırladığımızı düşünebiliyorumJ
Küçük bir çocuk gibi yetiştirdik geçen bu 7 yılda… kah dövdük kah sevdik.. kimi zaman yalnızlıkla cezalandırdık. Ne başımız dik elveda diyebildik, kimi zamanda fazla cesur olduk yersizce…
Sonuç: yine dillerini bilmediğim binlerce kilometre uzaktayım.. acı gerçek bu! Yine sebebimiz aşkımız için… Ve ben yoruldum bu aşk için yollara düşmeye… Usulca sessizce koynunun derinliklerde huzuru yaşamak istiyorum..hem de huysuzlanmadan bu sefer.. ta ki saçlarıma ak düşene kadar….
Nerelere gidiyorum? Neden aşkımı bu kadar uzaklarda arıyorum..içimde isyanlar var susturuyorum.. unutmaya çalışıyorum içime attıkça büyüyor dağlar gibi aşılması zor bentlerle dönüyor geri bana….bir son var mı bu aşkta yoksa mecnun gibi leylayı bile tanıyamaz hale mi geleceğiz bir gün…. Artık ne tahminlerde bulunuyorum ne de yarını görüyorum sadece mantığım vücudumdan ayrılmışcasına ayaklarım nereye giderse ordayım sorgusuz sualsiz elim nereye uzanırsa onunla meşgulüm gözlerim gördüğüyle kulaklarım duyduğuyla kalmakta…
Seni seviyorum…. Ama artık ne kalbime soruyorum ne de cevabını merak ediyorum… düşte miyim gerçek mi ne fark eder… Belki de hala Türkiye Hindistan arasından geçmekteyim duygularım da karmakarışık ve artık sabırsız…. Başaramadığım bir şey olmadı bugüne kadar! Bunu da başaracağım biliyorum…
...SONUÇ: 23 EYLÜL BAŞDÖNDÜRÜCÜ HIZDA GEÇEN GÜNLER, SIKINTILAR DEVAM EDERKEN HALA BAŞARMAKTAYIM!:)
'11 Eylül 2008 PERŞEMBE
Yine yollardayım….
Artık ne sebepler önemli, ne de zaman bizim için bir ölçü! Yılları öyle ucuzca tüketiyoruz ki bazen ben bile inanamıyorum. Yan yana olma şansımızı elimizin tersiyle tepme lüksüne sahip miyiz dünden beri çıktığım bu uzun yolda cevabını aradım köşelerde… Yıllardır çektiğimizin adı ne peki?? Yoksa tarihi yeniden mi yazıyoruz.. Kendimizi kayıplarda uzaklarda mı buldum yada bizim yaşadığımız aşktan ziyade hasret miydi..
Tek farkettiğim bu aşkta hep imkansızı zorladık. Artık normal yaşam diye bir kavramı lügatımızdan çıkardık mı? O kadar çok soru var ki kafamı dolduran ne Hindistan a olan sevgimi nede yeniden doğacak bu aşka nasıl bir gelecek hazırladığımızı düşünebiliyorumJ
Küçük bir çocuk gibi yetiştirdik geçen bu 7 yılda… kah dövdük kah sevdik.. kimi zaman yalnızlıkla cezalandırdık. Ne başımız dik elveda diyebildik, kimi zamanda fazla cesur olduk yersizce…
Sonuç: yine dillerini bilmediğim binlerce kilometre uzaktayım.. acı gerçek bu! Yine sebebimiz aşkımız için… Ve ben yoruldum bu aşk için yollara düşmeye… Usulca sessizce koynunun derinliklerde huzuru yaşamak istiyorum..hem de huysuzlanmadan bu sefer.. ta ki saçlarıma ak düşene kadar….
Nerelere gidiyorum? Neden aşkımı bu kadar uzaklarda arıyorum..içimde isyanlar var susturuyorum.. unutmaya çalışıyorum içime attıkça büyüyor dağlar gibi aşılması zor bentlerle dönüyor geri bana….bir son var mı bu aşkta yoksa mecnun gibi leylayı bile tanıyamaz hale mi geleceğiz bir gün…. Artık ne tahminlerde bulunuyorum ne de yarını görüyorum sadece mantığım vücudumdan ayrılmışcasına ayaklarım nereye giderse ordayım sorgusuz sualsiz elim nereye uzanırsa onunla meşgulüm gözlerim gördüğüyle kulaklarım duyduğuyla kalmakta…
Seni seviyorum…. Ama artık ne kalbime soruyorum ne de cevabını merak ediyorum… düşte miyim gerçek mi ne fark eder… Belki de hala Türkiye Hindistan arasından geçmekteyim duygularım da karmakarışık ve artık sabırsız…. Başaramadığım bir şey olmadı bugüne kadar! Bunu da başaracağım biliyorum…
...SONUÇ: 23 EYLÜL BAŞDÖNDÜRÜCÜ HIZDA GEÇEN GÜNLER, SIKINTILAR DEVAM EDERKEN HALA BAŞARMAKTAYIM!:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder